*** هیات خاتم الانبیاء بهشهر ***

 بوی بهار می آید، عطرگل ، وگویی هلهله برپاست ...

آسمان همه رحمت است ، همه روشنی وزمین پهنه ای از نور در این ضیافت عاشقانه !
و من نمی دانم ازکجای این فصل عاشقی باید بنویسم ، که چون نظر می کنم همه شوراست وبی قراری
ازآن هنگام که دلدادگان یار سحرگاهان دیده ازخواب برمی گیرند وعاشقانه دردل شب باآن یگانه بی همتا
رازونیازمی کنند ...
یاازآن لحظه که دهان ازطعام فرومی بنددودل ازغیراومی شویند. نمی دانم ازکدام لحظه بگویم......

" بهاردل است این ماه رحمت " رمضان با آمدنش شمیم بهشت را به ارمغان می آورد وروزه داران رادرحریم
خلوت دلدادگی شوری دوباره می بخشد.

اما... چگونه این فاصله را طی کنیم؟ نشانی این فصل بی خزان راازکجا بجوییم وچگونه باشیم ازآنانکه دراین ماه رحمت ،آیینه قلبشان اززنگارسیاهی تهی می گردد.

پروردگارا !
می دانم که وجودم را تاریکی گناهان پرکرده اما درپیشگاه تونشسته ام ، تویی که بی کرانه نوری ،
قلبم را به نور خود روشنی ده
الها ! دراین ماه صیام ،این ماه رحمت مرایاری کن تادرحریم نیایشت دل ازغیر برگیرم وازدریای معرفتت باده بنوشم ودرلیالی مبارک قدرمشمول مغفرت بی دریغ توباشم..

 حلول ماه رمضان بر بندگان خدا مبارک

 روزه ماه به یاد ماندنی است . هستند کسانی که به هزار یک دلیل و بهانه از زیر بار روزه گرفتن طفره می روند و به همین جهت و به دلیل خاطرات تلخی که از این ماه دارند روزه برایشان عذاب آور است . اما این تنها یک طرف قضیه است بسیاری هم هستند که ماه روزه برایشان یاد آور خاطرات بسیار خوش و شیرین است خاطراتی که از کودکی دارند و هر گاه تداعی می شود آنها را به دنیا های دیگری می برد .

تنوع در شیوه زندگی می تواند بوجود آورنده خاطرات خوش یاشد بویژه که این نوع تغییر شیوه وروش با مذاق شخص هم سازگار باشد .

همه ما از کودکی ایام روزه را بیاد می آوریم که در کنار پدر و مادر شبهای خاطره انگیزی را داشتیم اگر این وقایع با شادی و سرور هم همراه باشند همواره در ذهن شخص اثری خوشایند بجا خواهند گذاشت لزومی ندارد ماه روزه را که ماه میهمانی خدا است با عزاداری و غم توام کنیم رسم خوبی که کشورهای عربی دارند این است که سراسر این ماه را با شادی و خوشی طی می کنند حتی بسیاری از سریالهای کمدی و خنده دار را در این ماه پخش می کنند باید روزه را جذاب کرد بخصوص برای کودکان تا در بزرگسالی با رغبت و میل درونی به سوی آن بروند و نه از روی اجبار و ادای وظیفه .

  یکنواختی و تکرار انسان را خسته می کند . شما آب وهوا را نگاه کنید هر روز به یک شکل است آمدن و رفتن فصل ها خودش حکایت از همین ایجاد تنوع دارد . غذا هم بدینگونه است بهترین غذاها بعد از مدتی برای ما عادی می شود . فقط آنهائیکه روزه گرفته اند و طعم گرسنگی را حس کرده اند لذت غذا را می دانند . تا در یک روز گرم تابستان روزه نگیرید و از تشنگی له له نزنید لذت نوشیدن آب را نمی فهمید .

روزه فراسوی تمام مزایا و محاسنی که دارد یک مزیت اش هم همین است که با ایجاد تغییر در نوشیدن و خوردن ؛ باعث می شود ذائقه ما پرورش یابد و قوی تر شود احساسات ما از این کرخی و سستی که د ر اثر خوردن و آشامیدن های مکرر و فراوان به آن دچار شده اند رها می شوند و فرصت پیدا می کنند تا کمی استراحت کنند .

برای روزه گرفتن هم مثل بقیه کارها باید عشق و علاقه باشد علاقه ای که اگر چه پشتوانه آن ایمان و اعتقاد قلبی است ولی این علاقه بتدریج و با روشهایی که گفته شد بوجود آمده است وگرنه مصداق همان روزه گرفتن دوست ما می شود که می گوید : من همیشه روزه می گیرم ولی فقط شبها !!